Natuur in je achtertuin

Labyrint

Hier woont een labyrintspin, in haar trechter op de Empese en Tondense heide

Spinnentijd. In juni op de hei zijn er zoveel labyrintspinhuisjes bij elkaar, dat het woord ‘trechterspinnendorp’ mijn gedachten binnendrijft. Labyrintspinnen zijn trechterspinnen. Bij het bekijken van een web, is de trechter duidelijk te zien.

Labyrintspinnen maken veel draden aan hun web, waar regelmatig vliegende insecten tegenaan botsen. De spin komt dan razendsnel uit de trechter en bijt de prooi net zo lang tot deze verlamd is. Ze eet ze. En ze braakt voedsel op om haar jongen te voeren. De trechter is boven en onder open: een vluchtweg waarin ze bij gevaar twee kanten op kan.

Labyrintspin. Ik vraag me af of de weg dieper in het web op een labyrint lijkt. In een labyrint hoef je nooit de weg te zoeken, want er is er maar één. Van buiten, naar binnen en weer terug. Je loopt erin -met een vraag die je hebt- stap voor stap naar het middelpunt. Je loopt dezelfde weg weer terug, naar buiten, om dat wat je onderweg ontvangen hebt een plek te geven. Het fascineert me. Wonen in je eigen labyrint op de hei, dat je als labyrintspin -soms na heel hard werken- in alles voorziet wat je nodig hebt. En heel misschien is wat een mensenleven een mens geeft niet zoveel anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *