Natuur in je achtertuin

Een verrassende ontmoeting

Struinend langs een broekbos, zie ik een roos onder een eik staan. Ik vraag me af hoe deze hier gekomen is. Voor zover ik gezien heb, is het de enige roos in dit gebied. Mijn oog valt op iets geks. Het is alsof plukjes gedroogd gras aan een rozenstengel gelijmd zijn, totdat het bollen werden. Bruine, kurkdroge bollen. Een bol die aan de kant van de rozenstengel keiharde en compact voelt. En losser van structuur…

Continue reading

Natuur in je achtertuin

De houtduif op het politiebureau

Natuur in de stad. Terwijl ik langs het hoofdbureau van politie loop in de Almelose binnenstad, valt mijn oog op een duif. Een houtduif. Zittend in een nest aan de gevel van het bureau. In de letters van het politielogo. De duif heeft ijverig takje voor takje naar de nestplek gevlogen en daar een nest gebouwd. Stabiel genoeg om op zijn plek te blijven tijdens het broeden op grote hoogte. Een plek op stand. Misschien…

Continue reading

Natuur in je achtertuin

De nacht van de das

Sporen zoeken. Door te kijken welke diersporen je ziet, ontdek je dat er op een plek dieren leven die je niet zo snel in het echt ziet. Ze zijn vaak schuw, zodat ze al weg zijn voordat je ze ziet. Sporen zoeken geeft een gevoel van spanning. Welke sporen vind ik? Vind ik sporen van dieren die minder vaak voorkomen? En zie ik de dieren misschien ook in het echt? Deze avondwandeling ben ik met…

Continue reading

Natuur in je achtertuin

Perspectief

Op het pad ligt een hazelworm te zonnen. Ik zag hem net op tijd – net voordat mijn schoenzool bovenop hem dreigde te landen. Hazelwormen zijn hagedissen, zonder pootjes. Je ziet ze niet zo vaak. Vaak zitten ze tussen struiken, strooisel of onder de grond. En soms zonnen ze op een wandelpad. Een pad door een heideveld. Ik mijmer over perspectief, terwijl ik op mijn knieën lig om de hazelworm te fotograferen. Hoe ziet je…

Continue reading

Natuur in je achtertuin

Het lied van de heikikker

Voorjaar. Soms een mooie lentedag en soms kouder. Wandelend door de Engbertdijksvenen, een prachtig natuurgebied ten noorden van Almelo, zie ik mensen langs het pad zitten. Gefascineerd kijken ze naar kikkers, die in mijn oren klinken als een fles die je onder water houdt en waaruit lucht ontsnapt. Een murmelend blub-blub-blub-blubbel-blub. Een kalmerend ingetogen geluid, heel anders dan het concert in crescendo van verschillende andere kikkers. Kikkers met een blauwe tint. Heikikkers. De mannetjes kleuren…

Continue reading